690 30 44 51
fax: 22 664 31 76
(408) 309-7877

Badania wieku dokumentów

Jako biegły sądowy zajmujący się od wielu lat, skomplikowanym problemem ustalania wieku zapisów, uważam, że aktualny stan nauk kryminalistycznych pozwala na oszacowanie wieku odręcznych zapisów złożonych długopisem na podłożu papierowym. Podstawą badania czasu sporządzenia zapisów, jest zachowanie wytypowanego markera w procesie przyspieszonego sztucznego starzenia. Markerem tym jest 2-fenoksyetanol (2-FE) rozpuszczalnik powszechnie stosowany w tuszach długopisowych. Zgodnie z metodyką V. Agińskiego istnieje możliwością bezwzględnego oszacowania wieku zapisu na zasadzie określenia czy zapis jest świeży, to znaczy taki, który powstał w okresie do 18 miesięcy przed przeprowadzonymi badaniami. Precyzyjne określenie wieku zapisu z dokładnością do roku i miesiąca bez materiału odniesienia – jest niemożliwe. Brak takiej możliwości wynika z konieczności uwzględnienia wpływu wielu zmiennych parametrów decydujących o szybkość procesów fizykochemicznych, a w szczególności:

a) zawartości markera w środku pisarskim, która może znacznie różnić się, nawet w obrębie produktu wypuszczanego na rynek pod tą samą marką,
b) sposobu przechowywania dokumentu – ma niewątpliwy wpływ na desorpcję markera. Dotyczy to w szczególności temperatury i wilgotności otaczającego powietrza oraz możliwości kontaktu ze źródłami wtórnymi 2-FE występującymi np. w kosmetykach bądź przeniesionymi na drodze dyfuzji z innych dokumentów,
c) zastosowania w składzie tuszu polimerów różniących się szybkością “zasychania” a tym samym fizycznego wiązania rozpuszczalników. Stwierdzono, że żywice wolno zasychające w rodzaju acetofenonowo-formaldehydowych są w stanie “zatrzymać” znaczne ilości markera, inne – szybko schnące – takiej własności nie posiadają.
Istnieje kilka sposobów oznaczania poziomu markera w liniach zapisu naniesionego na kwestionowany dokument. Wszystkie metody zasadniczo opierają się na spektrometrii masowej, w większości przypadków połączonej z techniką chromatografii gazowej. Dokonywana w taki sposób analiza środka kryjącego – tuszu długopisowego naniesionego na dokument pozwala wykryć i oznaczyć nanogramowe ilości 2-fenoksyetanolu a także i innych ewentualnie obecnych rozpuszczalników w mikropróbce – wycinku z linii zapisu o średnicy rzędu jednego milimetra.

podpis badanie wieku dokumentów

Lat doświadczenia

Ponad

Wykonanych ekspertyz

badanie wieku dokumentów

FAQ (często zadawane pytania)

Niestety nie możliwe jest ustalenie wieku dokumentu na podstawie analizy zapisów wykonanych piórem żelowym lub atramentowym.

Dla odręcznych zapisów krzyżujących się z innym tekstem pisanym lub drukowanym ustalenie chronologii naniesienia zapisów jest możliwe. Jest to tak zwane względne datowanie zapisów.

Ilość pobranego materiału może być zdecydowanie znaczna, nie powinna ona spowodować zatarcia treści ale na pewno może utrudnić grafologiczne – pismoznawcze badanie dokumentu. Z tego powodu zaleca się aby badania takie były prowadzone w pierwszej kolejności.

Nie ma z tym problemu jeśli zapisy na dokumencie naniesiono kilkanaście miesięcy temu.

Jest to możliwe ale tylko w sensie grupowym wówczas gdy dokument z odległą datą wykonany został na współczesnym papierze wytworzonym wg technologii stosowanych od lat 90 XX wieku do chwili obecnej.

Ostatnie aktualności

Metoda Buglera

Opracowana w 2005 roku metoda termodesorbcyjną charakteryzuje się wykorzystaniem specjalistycznych urządzeń zapewniających termodesorbcję lotnych ...

(479) 616-1243

Metoda Agińskiego II

Metoda pomiaru stopnia odparowania rozpuszczalników, (SLR) wymaga pobrania kilkunastu wycinków z linii zapisu. Pobierane wycinki o średnicy ok. 0,8 mm dzieli ...

Czytaj dalej

Metoda Aginskiego I

Metoda znajduje zastosowanie do wyznaczania granicznego wieku zapisów wykonanych klasycznym długopisem. Opiera się na pomiarach zawartości 2-fenoksyetanolu ...

Czytaj dalej
© Badania-dokumentow.pl 2019 Realizacja: Damtox
facebook linkedin twitter
Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Akceptuję (231) 315-4751.